حسنا رجبی
روزنامهنگار – تجارت جهانی
منطقه آزاد تجاری ـ صنعتی قصرشیرین با قرار گرفتن در یکی از مهمترین گذرگاههای زمینی ایران با عراق، ظرفیت آن را دارد که تا افق ۱۴۱۰ از یک منطقه مرزی صرف، به مرکز لجستیک، تولید صادراتمحور و کانون تعاملات اقتصادی ایران با بازارهای عراق و منطقه تبدیل شود. تحقق این چشمانداز نیازمند تمرکز بر چند اولویت راهبردی است.
نخستین اولویت، تکمیل زیرساختهای لجستیکی و حملونقل است. توسعه پایانههای مرزی، ایجاد باراندازهای مدرن، تقویت شبکه انبارداری و راهاندازی بندر خشک میتواند جایگاه قصرشیرین را در زنجیره تأمین منطقه ارتقا دهد. در سالهای اخیر نیز پروژههای زیرساختی و برنامه احداث نخستین بندر خشک مناطق آزاد غرب کشور در همین راستا دنبال شده است.
اولویت دوم، تبدیل قصرشیرین به قطب صادرات مجدد و تجارت با عراق است. نزدیکی جغرافیایی به بازار چند ده میلیون نفری عراق، فرصت کمنظیری برای ایجاد مراکز تجاری، نمایشگاههای دائمی کالا، شرکتهای مدیریت صادرات و صنایع فرآوری فراهم کرده است. سیاستهای کلان مناطق آزاد نیز بر فعالسازی ظرفیت مناطق مرزی از جمله قصرشیرین برای توسعه تجارت بینالمللی با کشورهای همسایه تأکید دارد.
سومین اولویت، جذب سرمایهگذاری در صنایع مزیتمحور است؛ صنایعی نظیر بستهبندی محصولات کشاورزی، صنایع غذایی، مصالح ساختمانی، مونتاژ و صنایع سبک که میتوانند با هزینه پایینتر به بازار عراق دسترسی داشته باشند.
همچنین توسعه گردشگری تاریخی و سلامت، ایجاد زیرساختهای هوشمند اداری، تسهیل فرآیندهای گمرکی و صدور مجوزها و تربیت نیروی انسانی متخصص، از دیگر الزامات موفقیت منطقه آزاد قصرشیرین تا سال ۱۴۱۰ خواهد بود.
در نهایت، آینده قصرشیرین وابسته به تغییر نگاه از «مرز عبور کالا» به «مرکز خلق ارزش» است؛ منطقهای که نه تنها محل تبادل کالا، بلکه محل استقرار سرمایهگذاران، تولیدکنندگان و شرکتهای بینالمللی در غرب ایران باشد.
